Transformatie
Nu de zomer lijkt aangebroken en de natuur volop in bloei staat, zijn we blij dat de winter achter ons ligt. Het natuurlijke ritme van de seizoenen kent een prachtige cyclus van ontluiken, groei, veroudering en sterven, waarin voeding ligt voor een nieuwe ronde. Dit ritme vormt een voortdurend proces van transformatie. Ik herken me ook in de zeven jaar fasen van de menselijke ontwikkeling uit de antroposofie. De afgelopen bijna zeven jaar als bestuurslid van de VIBA hebben mij eveneens getransformeerd.
Het moment van afscheid nemen als bestuurslid en voorzitter van VIBA nadert en voelt als het einde van een tijdperk, maar tegelijkertijd als het begin van een frisse, nieuwe fase. Er is weer nieuwe energie in onze vereniging gekomen. Het vijftigjarig bestaan heeft daar zeker aan bijgedragen. Het gesprek dat we hierover voeren, geeft mij vertrouwen dat we samen een vorm gaan vinden die de VIBA een mooie toekomst geeft. De rol van de vereniging is getransformeerd. De tijd waarin we leven en de maatschappij vragen daar immers om. We hebben allemaal een gebrek aan tijd, waardoor het accent wat meer komt te liggen op het delen, beleven en samen doen van leuke dingen. Omdat er veel organisaties zijn die ‘duurzaam’ bouwen promoten, hoeven wij dat niet meer zo nadrukkelijk te doen. De workshop en discussie over de toekomst van de VIBA laten zien dat we vooral een familie van denkers en doeners willen zijn, die kennis wil delen en mensen wil verbinden.
Zelf heb ik ervoor gekozen om nu een stap naar de politiek te maken. Vijfendertig jaar geleden werd ik al lid van Greenpeace omdat ik mij afvroeg waarom er zo weinig werd gedaan aan de zure regen in onze bossen. En nog steeds heeft mijn generatie die aantasting van de natuur niet structureel aangepakt. Ik wil me actiever inzetten in de maatschappij, om het bewustzijn van de noodzaak tot verandering te vergroten en tegelijkertijd goed te letten op de behoeften van de inwoners van mijn gemeente. Er is weinig vertrouwen in de politiek en dat motiveert me om er iets aan te doen. Het is een grote uitdaging, die ik nooit alleen zal kunnen oplossen. Ik kan alleen laten zien hoe ik daarmee om zou willen gaan. Dat wil ik proberen uit te dragen.
Ik had dit niet kunnen doen zonder de ervaring en het zelfvertrouwen die ik de afgelopen jaren heb opgebouwd in mijn rol als bestuurslid bij de VIBA. Mijn persoonlijke groei binnen VIBA werd vooral gestimuleerd door de openheid van de leden en het vertrouwen dat ik kreeg. Doordat ik de VIBA-cafés mocht leiden, heb ik mijn visie op de vereniging mogen uitdragen en haar met een positieve blik op de toekomst mogen richten. Waar ik bij de cafés meer aan het roer stond, heb ik genoten van de gedachtewisselingen bij de praktijkcafés en Harmonicale Ellips. Daar heb ik specifieke VIBA kennis opgedaan over de vele aspecten van gezond bouwen en vindt een open gedachtewisseling plaats over ideeën en theorieën.
Ik ben dankbaar voor de transformatie die ik heb mogen doormaken en alles wat ik bij de VIBA heb mogen leren. De VIBA heeft voor altijd een plek in mijn hart gekregen.
Reinoud Keesmaat
